فرداى آن روز عباس و پسرانش در خانهء خود ماندند ، پيامبر ( ص ) نزد آنها آمد ، روپوشى را كه همراه داشت به روى آنها افكند و به خدا توجّه نمود و عرض كرد : « خدايا ، اين عموى من و مانند پدرم مىباشد ، و اينها اهلبيت من هستند ، همهء آنها را از آتش دوزخ بپوشان ، همين گونه كه من آنها را با اين روپوش پوشاندم » . آنچه در خانه از سقف و ديوار و خشت و در بود ، همه سه بار گفتند : آمين ، آمين ، آمين . عباس در زمان خلافت عثمان ، دو سال قبل از فوت عثمان ، در مدينه در روز جمعه دوازدهم يا چهاردهم ماه رجب از دنيا رفت ، و بعضى وقت وفاتش را به گونهء ديگر ذكر كرده‌اند . جنازهء عباس در قبرستان بقيع به خاك سپرده شد ، و پسرش عبد الله هنگام دفن او ، وارد قبر او گرديد . * * * فرزندان عباس بن عبد المطّلب : عباس داراى ده پسر و سه دختر بود ، پسران او عبارتند از : 1 - فضل 2 - عبد اللّه 3 - عبيد اللّه 4 - عبد الرّحمان 5 - قثّم 6 - معبد ، مادر اين پسرها امّ الفضل ، لبابة الكبرى دختر حارث بن حرب هلالى خواهر ميمونه همسر پيامبر ( ص ) بود . مادر امّ حبيب ( يكى از دختران عباس ) نيز امّ الفضل بود . يكى از محدثين ، بنام بغوى مىگويد : امّ الفضل نخستين زنى است كه بعد از حضرت خديجه ( س ) قبول اسلام كرد . 7 - تمام 8 - كثير ، كه مادرشان كنيز از اهالى روم بود . 9 - حارث كه مادرش هذليله نام داشت . 10 - عون كه مادرش كنيز بود . دو دختر ديگر عباس بنامهاى صفّيه و اميمه است كه مادرشان كنيز بود .